Δραματικά γεγονότα

Δραματικά γεγονότα σε χαρακτηριστικά σημεία των ορίων.

Οι απαγωγές βοσκών, όπως προαναφέρθηκε, οι συγκρούσεις και οι ξυλοδαρμοί ήταν ένα σύνηθες φαινόμενο εκείνη την εποχή, περίπου μέχρι την έκδοση της τελεσίδικης απόφασης των δικαστηρίων. Δύο, όμως, απ’ αυτά τα γεγονότα – τα οποία αντλήσαμε από τα αρχεία του Εφετείου Λάρισας και τις διηγήσεις των ηλικιωμένων- συνδέονται με τα όρια των βοσκότοπων, έχουν τα δικά τους δραματικά χαρακτηριστικά και γι’ αυτό το λόγο θεωρούμε ότι αξίζει να κατατεθούν στην ιστοσελίδα μας:

1. Τη νύχτα της 25^ης προς 26^η Ιουνίου 1907, δύο κτηνοτρόφοι του Βλασίου παραφύλαξαν στην Αναποδόβρυση – στη δυτική πλαγιά της Καράβας – και απήγαγαν το Γιάννη Βασιλό, κτηνοτρόφο απ’ την Οξυά. Ο Γιαννάκη-Βασιλός, όπως ήταν γνωστός στους Οξυώτες (ακόμα τότε Σαμιώτες), εκείνο το βράδυ φύλαγε το κοπάδι του , μαζί με το Χρήστο Γεωργουλάκο, λίγο πιο πέρα από την Αναποδόβρυση. Σε κάποια στιγμή, είπε στο σύντροφό του ότι θα πήγαινε στη βρύση για νερό, αλλά δεν ξαναγύρισε ποτέ πίσω! Οι δυο προαναφερθέντες κτηνοτρόφοι του Βλασίου τον συνέλαβαν και, αφού τον ξυλοκόπησαν, τον οδήγησαν ψηλά προς την κορυφογραμμή, κρατώντας τον ο ένας από δω κι ο άλλος από κεί. Σ’ αυτή τη διαδρομή, εντωμεταξύ, κάποιος από τους δυο είπε στο Βασιλό ότι ήταν η τελευταία του βραδιά! Τότε εκείνος έβγαλε μέσα από τα ρούχα του – όπου είχε πάντα καλά φυλαγμένο – ένα μικρό μαχαίρι - τρυπητήρι κι έριξε στον καθένα από μία μαχαιριά! Ο ένας απ’ αυτούς – ονόματι Κωτσιός – πέθανε σχεδόν αμέσως στο μέρος, όπου τον χτύπησε, στην ομώνυμη τοποθεσία. Ο άλλος κατάφερε να επιζήσει. Κοντά στο σημείο, που έγινε το φονικό, ήταν κρυμμένοι κι άλλοι κτηνοτρόφοι του Βλασίου, οι οποίοι, μόλις άκουσαν τις φωνές και τα βογγητά, πετάχτηκαν αμέσως από τον κρυψώνα τους, κυνήγησαν το Βασιλό στην πλαγιά, τον έπιασαν και τον οδήγησαν στο Γαλατάτικο, όπου και σήμερα ακόμα οι βλασιώτικες στάνες, κοντά στον Άγιο Κων/νο. Εκεί, αφού τον χτύπησαν με μανία, προκαλώντας του πληγές σε όλο του το σώμα, τον κρέμασαν ανάποδα σε μια οξιά και τον άφησαν σ΄αυτή τη θέση για να πεθάνει! Πριν όμως ξημερώσει, κάποιος από τους ενοικιαστές κτηνοτρόφους – ονόματι Κατσαρός – που έβλεπε το δίκαιο των Οξυωτών, κατέβασε το Βασιλό κρυφά από την κρεμάλα και τον βοήθησε να δραπετεύσει. Σέρνοντας πια με πολλή δυσκολία τα πόδια του , ο Βασιλός κατάφερε να απομακρυνθεί αρκετά από το Γαλατάτικο και, φτάνοντας στο κατάλληλο σημείο, φώναξε τους φίλους του που βρίσκονταν στην απέναντι δυτική πλαγιά κι εκείνοι έτρεξαν και τον περιμάζεψαν. Με τον καιρό, ο Βασιλός έγινε πάλι καλά. Μάλιστα, για να γειάνουν οι πληγές του, τον τύλιξαν, όπως λένε, ολόκληρο και γυμνό, για αρκετές μέρες, μέσα σε φρεσκογδαρμένο δέρμα προβάτου!

2. Το δεύτερο δραματικό γεγονός – το οποίο αντί να τύχει τιμωρίας ουσιαστικά επιβραβεύτηκε κιόλας, όπως θα δούμε – συνέβη δύο χρόνια αργότερα. Την άνοιξη του 1909, ακολουθώντας οι Βλασιώτες την ίδια πάντα τακτική των απειλών και των βίαιων πράξεων, έσφαξαν, στη θέση Ραγάζι, 40 πρόβατα Οξυωτών και απήγαγαν άλλα πεντακόσια. Αξιοσημείωτο είναι ότι η θέση Ραγάζι, αργότερα έγινε όριο των βοσκότοπων, όπως και η Αναποδόβρυση, όπου έλαβε χώρα το πιο πάνω περιστατικό με την απαγωγή του Βασιλού.