Η Ονομασία του χωριού.

Η ονομασία Οξυά δόθηκε στο χωριό το 1930 με το ΦΕΚ 251/17-7-1930 και κωδικό αριθμό οικισμού 4112070, αποτελώντας Κοινότητα της επαρχίας Καρδίτσας του νομού Καρδίτσας.

Αφορμή γι’ αυτή την ονομασία στάθηκε το ιστορικό δάσος με οξιές, που βρίσκεται στη νότια πλευρά του χωριού. Τότε ήταν που η πατρίδα μας ζούσε στον πυρετό της μετονομασίας των χωριών της, κυρίως εκείνων που το όνομά τους ήταν τούρκικης ή άλλης ξενικής προέλευσης. Η προηγούμενη ονομασία Σιάμ φάνταζε να είναι τούρκικης προέλευσης, αλλά ήταν απλώς μία συντετμημένη ονομασία ελληνικής προέλευσης. Προήλθε από τη σύντμηση του αρχικού ονόματος Σιάμος, μία σύντμηση που είχε γίνει πράγματι από τους Τούρκους, όταν το χωριό είχε γίνει έδρα Κολιντζή και το ονόμαζαν Σιάμ-Κόλι, ένα από τα πέντε, δηλαδή, τμήματα (κόλια), στα οποία χωριζόταν τότε το αρματολίκι των Αγράφων. Ως γνωστόν, όταν σήμερα λέμε "Άγραφα", εννοούμε ασφαλώς ολόκληρη την περιοχή εκείνη, στην οποία άπλωνε τα όριά του το παραπάνω αρματολίκι, καπετάνιος του οποίου υπήρξε και ο συμπατριώτης μας, μετέπειτα ήρωας της επανάστασης, Γεώργιος Καραϊσκάκης, από το 1820 έως το 1823.

Σε ό,τι αφορά την πρώτη ονομασία Σιάμος, κάποιοι υπέθεσαν ότι επρόκειτο απλώς για ένα κυριωνύμιο (προερχόταν, δηλαδή, από το όνομα κάποιου που είχε κτήμα σ’ αυτό το μέρος). Το γεγονός, όμως, ότι σε κάποιες περιοχές της Ηπείρου – στις μέρες μας – ακούστηκε να ονομάζουν "Σιαμουρέληδες" τους Σαρακατσαναίους, που ανέβαιναν στα βουνά – στα ψηλώματα, δηλαδή – οδήγησε την έρευνα προς άλλη κατεύθυνση. Τελικά, όπως δείχνουν τα γλωσσολογικά στοιχεία, η πρώτη εκείνη ονομασία Σιάμος προήλθε, πιθανότατα, από τη ρίζα "σάμους", που σήμαινε "ύψος". Η ονομασία Σιάμος, επομένως, εκείνη την εποχή, είχε την έννοια του χωριού που βρισκόταν ψηλότερα, τόσο σε σχέση με το πρωτοϊδρυθέν χωριό Αϊλίτσι όσο και με όλα τα γύρω χωριά που βλέπουν προς τον κάμπο.