Το ίδιασμα

Για το ίδιασμα απαιτούνταν η ιδιάστρα*, η πινακωτή, καρφιά ή πάσσαλοι (ανάλογα με το που θα γινόταν το ίδιασμα, σε πάτωμα ή σε εξωτερικό χώρο). Τα καρφιά τοποθετούνταν στην κεφαλή σε σχήμα τριγώνου και στην ουρά ένα μόνο του. Η απόσταση κεφαλής και ουράς ήταν περίπου 15 με 20 μέτρα.

Πριν ξεκινήσει η διαδικασία του ιδιάσματος, έβραζαν σε διάλυμα νερού και αλευριού τα κουβάρια για να αποκτήσουν σταθερότητα ώστε να μην μπερδεύονται τα νήματα λόγω του στριψίματος (γριτζιλιάσματος). Αφού στέγνωναν, τα τοποθετούσαν μέσα στην πινακωτή, περνούσαν τις κλωστές από τις τρύπες της πινακωτής κι από κει στην ιδιάστρα. Την αρχή των κλωστών την έδεναν στην ουρά, απ’ την οποία άρχιζε και τελείωνε το ίδιασμα, και ξετυλίγοντας τα κουβάρια περνούσαν από την κεφαλή, όπου σταυρώνονταν τα νήματα, και συνέχιζαν μέχρι να τελειώσουν τα κουβάρια. Στο τέλος,, δένονταν τα νήματα σε δύο σημεία Α και Β, όπου αργότερα στο τύλιγμα έμπαιναν τα καλαμίδια.

Ανάλογα με το είδος του υφαντού, οι κλωστές ήταν από 540 έως 600 (18 – 20 κεφάλια) για το φ’νίσιο (φινίσιο) και 360 έως 450 (12-15 κεφάλια), για το απολυτό.

*Η ιδιάστρα ήταν ένα καλοπλανισμένο σανίδι, σχήματος ορθογωνίου παραλληλογράμμου με απόληξη λαβής στις κοντές πλευρές και διαστάσεων 10 Χ30 εκ. περίπου. Κατά μήκος των δύο πλευρών της υπήρχαν μικρές τρύπες για να περνούν μέσα τα νήματα κατά το ίδιασμα, όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα.