Το γνέσιμο

"Το κέντημα είναι γλέντημα κι η ρόκα το σεργιάνι κι αυτός ο δόλιος αργαλειός είναι σκλαβιά μεγάλη"

Το γνέσιμο ήταν υπόθεση των γυναικών. Όπου κι αν βρισκόταν η Οξυώτισσα, εκτός σπιτιού, είχε μαζί και τη ρόκα της. Η ρόκα ήταν είτε απλή, αποτελούμενη από διχαλωτό σταυρό στην κορυφή, είτε καλοσκαλισμένη με το χέρι.

Απαραίτητα ακόμα εξαρτήματα ήταν το αδράχτι (άτρακτος) και το σφοντύλι.

Περνούσε την τουλούπα στη διχάλα και από κει τραβούσε λίγο - λίγο το μαλλί, το οποίο έδενε στο κέντρο του αδραχτιού. Με το αριστερό χέρι κατέβαζε το μαλλί και με το δεξιό έδινε στροφές στο αδράχτι για να γίνετε το μαλλί νήμα. Στο στρίψιμο του αδραχτιού βοηθούσε το σφοντύλι.

Όταν μάκραινε το νήμα αρκετά, το τύλιγε στο αδράχτι και άρχιζε πάλι απ’ την αρχή. Όταν γέμιζε το αδράχτι, έπαιρνε άλλο. Το νήμα των αδραχτιών στο τέλος το τύλιγαν σε κουβάρια.

Το μήκος του νήματος κάθε αδραχτιού ήταν περίπου 200 μέτρα για φινίσιο ύφασμα και 100 με 150 μέτρα για το σκουτί.