Όργωμα

Το όργωμα γινόταν συνήθως την άνοιξη – ή το φθινόπωρο για τα σιτηρά - και απαιτούσε τα παρακάτω εργαλεία:

αλέτρι
σβάρνα
σκεπαρνιές
τσάπες

Πρωί - πρωί φόρτωναν στα ζώα τα εργαλεία και τα μετέφεραν στο χωράφι. Αφού ετοιμάζονταν το αλέτρι, στη συνέχεια ζεύονταν τα ζώα. Αν ήταν αγελάδες έμπαιναν κάτω από το ζυγό και δένονταν τα λουριά της ζεύλας. Άρχιζε σιγά - σιγά το όργωμα, πάντα από το κατώτερο σημείο του χωραφιού προς το ψηλότερο, ανοίγοντας αυλακιές. Πολλές φορές, όταν το χώμα ήταν βαρύ, δηλαδή μούσκεμα, κολλούσε πάνω στο αλέτρι και ο ζευγολάτης με τη βοήθεια της αξιάλης το ξεκολλούσε. Πίσω από το ζευγάρι και το ζευγολάτη κάποιος έριχνε το σπόρο της καλλιέργειας και παραπίσω εργάζονταν οι εργάτες, άνδρες και γυναίκες, σπάζοντας τους μεγάλους σβώλους χώματος και ισιώνοντας το έδαφος, όπου ήταν πολύ κατηφορικό και δεν μπορούσε να μπει σβάρνα. Στα πιο επίπεδα χωράφια, η δουλειά αυτή γινόταν με το σβάρνισμα.

Το όργωμα συνεχιζόταν όλη τη μέρα, με κάποια μικρά διαλλείματα για να παίρνουν ανάσα τα ζώα και μεγάλο διάλλειμα το μεσημέρι για φαγητό εργατών και ζώων. Η δουλειά σταματούσε το σούρουπο και συνέχιζαν την επόμενη μέρα.

Το καλαμπόκι το έσπερναν αυλακιά - αυλακιά τη λεγόμενη σποριά, ενώ το τριφύλλι και το σιτάριτα έσπερναν σκορπίζοντάς τα με το χέρι, κάνοντας σε κάθε χεριά μία κυκλική κίνηση και μετά ακολουθούσε το σβάρνισμα, για να κρυφτεί ο σπόρος και να μην κινδυνεύει να τον πάρουν τα πουλιά.